Savulun bir rüzgar esecek gökyüzünden yere doğru. İnsanoğlunun çehresi değişecek. Tüm kirli yüzler temizlenecek. Tüm ruhlar diz çökecek. Nefisler kaçacak delik arayacak. Savulun öyle bir rüzgür esecek ki her yer toz duman olacak.

Dağ, tepe, toprak her ağaçtan düşecek olan bin yaprak, insanoğluna hiç acımayacak.

An, an kaybedilen değerler zaman merfumunu geri getirmeyecek. Son damlalar düşecek gözlerden. Son bir kez yüzler gülecek küçük bir tebessümle. Doğrular, doğruyu hak edinenleri melekler koruyacak.

Herkes birbirine bakacak. Son bir hak için. Hatalar nerde. Hatanın başı kim. Her yer toz duman…Haykırışlar çınlayacak kulaklarda. Son kez diz çökecek belki insanoÄŸlu…Son yakarışları ile son kez…

Ä°ÅŸte o zaman gerçek inanlar için rahmet olacak. Ä°ÅŸte o zaman kalpleri su gibi berrak olanlar için kapılar açılacak. Ä°ÅŸte o zaman saygıyı ve sevgiyi hak edinmiÅŸler yolları yara yara geçecekler…

Bir zamanlar insanlara hükmedenler, ayaklar altında ezileceksiniz. Gelen geçen üstünüze basacak. Gelen geçen yüzünüze tükürecek. Kalbinizde ki bir kaç damla gözyaşı, belki sizi kurtaracak belkide kurtaramayacak…

Sizin için, senin için haykırışlar duyacaksın. Sana sevgisini vermiÅŸ sana insanlığını vermiÅŸ göz yaÅŸları duyacaksın…Birileri sırtını okÅŸayacak teselli edercesine.

Sen, yürürken yerleri titrettiğini zanneden.

Sen, arabasına binerken kral tahtına oturur gibi ben.

Sen, sokakta ki insanlara acıyarak bakan.

Sen, ölümü düşünmeden insalara hükmeden.

Bir zamanlar adınla ÅŸanınla boy boy medyalarda resmi görünen. Senin hayatınla her yer toz duman. Ama gökyüzünden esen bir rüzgar. Nerde hani temiz insanlar…?